Na 6,5 jaar met trots en toewijding de voorzittershamer te hebben gehanteerd, neem ik op 30 juni 2025 afscheid als voorzitter van Voetbalvereniging Tricht. Een mooie, leerzame, soms pittige maar vooral waardevolle periode komt daarmee ten einde.
Het voorzitterschap is een bijzondere rol. Je staat ergens middenin én erboven, tussen de lijnen én erbuiten. En wat heb ik veel mogen meemaken. We hebben samen geweldige hoogtepunten beleefd: sportief, de realisatie van de tribune (jawel, met echte stoeltjes!), het verduurzamingsproject waarmee we een groene club zijn geworden, het onvergetelijke 75-jarig jubileum, en de renovatie van onze kantine en kleedkamers – een flinke facelift die Tricht weer jaren vooruit helpt. En natuurlijk niet te vergeten: het voetbal!
Maar er waren ook momenten die raakten. De coronaperiode, waarin sport ineens stilviel en saamhorigheid op afstand moest, heeft diepe indruk gemaakt. We namen afscheid van clubiconen die Tricht mede gevormd hebben. En soms moesten we eerder dan gehoopt afscheid nemen van trainers, werknemers. Momenten die je als voorzitter bijblijven.
Wat me persoonlijk het meest raakt, is misschien wel de jonge generatie die steeds vaker opstaat. Jeugdleden en jongvolwassen die op zaterdag niet alleen het veld opgaan, maar ook op een andere wijze een bijdrage als vrijwilliger leveren. Die betrokkenheid, dat gevoel van “wij zijn Tricht”, daar ben ik ontzettend trots op.
Ik kijk met dankbaarheid terug op het vertrouwen dat ik heb gekregen van onze leden en vrijwilligers. Het is een eer geweest om voorzitter te mogen zijn van deze prachtige vereniging.
Maar het is ook goed om op tijd ruimte te maken. Voor nieuwe ideeën, een frisse blik en een opvolger die met dezelfde liefde voor de club klaarstaat voor de uitdagingen van de toekomst.
Aan iedereen die, op welke manier dan ook, heeft bijgedragen aan het welzijn en de ontwikkeling van onze club: dankjewel. Zonder jullie geen VV Tricht.
Tot aan 30 juni ben ik nog actief en daarna – wees gerust – ben ik zeker niet van plan te verdwijnen. Ik blijf supporter, vrijwilliger, en vooral: een trotse Groen-Witter.
Met sportieve groet,
John van Riemsdijk