Beste leden, supporters & gasten:
Vandaag nemen we afscheid van drie mannen die jarenlang het gezicht van ons eerste elftal zijn geweest. En ik wil graag beginnen met iemand die, zonder overdrijven, een levende legende is binnen onze club: Ramon van Soelen.
Ramon maakte in 2005 op 16-jarige leeftijd zijn debuut in Tricht 1. Wat volgde was een carrière die bol stond van hoogtepunten, maar helaas ook enkele forse dieptepunten kende. Vijf operaties – waarvan twee aan de kruisband en drie aan de meniscus – zouden voor velen reden genoeg zijn om de schoenen aan de wilgen te hangen. Maar niet voor Ramon.
Hij vocht telkens terug. En hoe! Meerdere promoties, talloze doelpunten en seizoenen waarin hij keer op keer de topscorerstitel binnenhaalde. Hij is, en blijft voorlopig, de topscorer aller tijden van Tricht met een indrukwekkende 125 doelpunten. Een cijfer waar je u tegen zegt – en eentje waar menig spits alleen maar van kan dromen.
Natuurlijk zijn er ook uitstapjes geweest. Twee seizoenen speelde hij buiten onze club, bij LRC en Theole. En zelfs daar bewees hij zijn waarde, onder andere door óók bij Theole topscorer te worden. Maar gelukkig vond hij al snel weer de weg terug naar zijn eigen cluppie.
In 2018 leek het even klaar. Blessures en motivatieproblemen zorgden voor een tijdelijke pauze, en een kort verblijf in een lager elftal. Maar ook daar kwam hij erachter: dat was het toch ook weer niet. En dus keerde hij terug waar hij thuishoort: in het eerste.
Zijn laatste seizoen sluiten we af met een veilige plek in de tweede klasse – een mooi einde van een imposante carrière.
En dan nog dat ene moment dat we niet mogen vergeten: de uitzending van het programma ‘3e klasse D’. De uitwedstrijd tegen MVV’58, waarin het publiek en de tegenstander van tevoren dachten: “Die Ramon, die pakken we wel aan.” Maar wat gebeurde er? Tricht won met 0-2, en ja hoor – wie maakte de doelpunten? Ramon van Soelen. Recht in de camera’s en recht in ons geheugen gegrift.
Ramon, het is nu tijd voor een nieuw hoofdstuk. Geen verplichtingen meer op zaterdagen, maar wel tijd voor je gezin met drie kleine kinderen. Die zullen je vaker thuis zien – en daar zullen ze blij mee zijn. Maar weet: voor ons blijf je altijd die spits van Tricht 1. Een voorbeeld, een doorzetter, en vooral een echte clubman.
Namens heel VV Tricht: bedankt Ramon. Voor je inzet, je goals, je karakter. Je hebt ons veel gegeven – en we hopen je nog vaak langs de lijn te zien.
Ook nemen we vandaag afscheid van een man die misschien iets korter bij ons was dan sommige anderen, maar zeker niet minder belangrijk: Arjen Kaasjager.
Arjen kwam drie jaar geleden over van WNC, waar hij maar liefst negen seizoenen onder de lat stond. Een ervaren rot, dus. En al snel bleek: dat is er eentje waar je op kunt bouwen.
In zijn eerste seizoen bij Tricht – onder leiding van trainer Jacob – draaide hij direct een uitstekend jaar. We pakten samen een mooie periodetitel. Helaas gooide Zuidland in de beslissingswedstrijd roet in het eten, maar wat overbleef was een sterk keepersseizoen waarin Arjen zich onmisbaar maakte.
Het tweede seizoen werd zwaarder voor het team. Maar juist in de slotfase van die competitie liet Arjen zien uit welk hout hij gesneden is. Met katachtige reflexen en een flinke portie bravoure hield hij menig bal uit het doel, en mogen we gerust zeggen dat Tricht in die periode op hem leunde. Letterlijk en figuurlijk.
Afgelopen seizoen was het wat rustiger voor hem qua speeltijd, maar zijn rol binnen het team is altijd groot gebleven. Want wat je bij Arjen altijd kon verwachten, is inzet. Mentaliteit. Positiviteit. Nooit zeuren, altijd trainen, altijd klaarstaan. En eerlijk is eerlijk: op het voetbalgala dit jaar werd er ook nog even gepiekt. 🍺😉
Maar zonder gekheid – jouw houding en karakter zijn voorbeeldig geweest. En mede dankzij spelers zoals jij, staat Tricht er vandaag de dag nog steeds. Wéér veilig in de tweede klasse, voor het dertiende seizoen op rij.
Arjen, inmiddels ben je vader van twee prachtige dochters. Zij mogen nu nóg meer gaan genieten van hun papa in het weekend. Maar wij hopen dat je, samen met je gezin, verbonden blijft aan onze vereniging. Want een club is niets zonder mensen zoals jij – betrouwbaar, toegewijd, en altijd betrokken.
Namens heel VV Tricht: bedankt Arjen. Voor je reddingen, je energie, en je glimlach. Je bent altijd welkom hier.
Tja, wat moeten we zeggen bij een afscheid dat inmiddels zijn derde editie beleeft? 😉 Wesley van Maurik – welkom bij je laatste afscheid van Tricht 1. Althans, dat zeggen we vandaag…
Een voetballeven lang verbonden aan VV Tricht, met uitstapjes naar Vitesse en TEC, maar altijd kwam je weer terug bij je roots. En eerlijk is eerlijk: jouw naam is onlosmakelijk verbonden met die ene onvergetelijke periode in de 3e klasse D. Iconische beelden, heroïsche momenten – en een vader, Arnold, die met trots terugkijkt op het seizoen dat jij nu mag afsluiten.
Aan het begin van dit seizoen begon het weer te kriebelen. Gesprekken met Glenn, het gevoel van “ik kan het nog wel” en “ik ben nog niet klaar” – dat begon te overheersen. En na een goed gesprek met Alain hakten jullie samen de knoop door. Gelukkig maar, want wat een succes is het geworden.
De eerste competitiewedstrijd tegen JVC Cuijk… je kwam erin, en vlak voor tijd schoot je de gelijkmaker binnen. De ontlading op en rond het veld was magisch – een moment dat velen van ons niet snel zullen vergeten.
Wat volgde was een prachtig seizoen. Je maakte veel minuten, stond op bijna elke positie in de as van het veld, en je riep het hele seizoen: “We gaan promoveren!” Sterker nog – volgens mij geloof je dat nog steeds. 😉 Maar bovenal: je drive, je energie, jouw wil om alles eruit te halen – dat werkte aanstekelijk. Je hebt een jonge spelersgroep meegenomen in jouw mentaliteit, jouw passie. En daar zijn we je dankbaar voor.
Na een paar seizoenen afwezigheid ben je niet alleen teruggekomen, je hebt je ook opnieuw gemanifesteerd: als aanjager, als sfeermaker, als voetballer. We gaan je winnaarsmentaliteit missen. Je voetbalhumor. En – laten we eerlijk zijn – ook je eindeloze kleedkamerverhalen over alles wat je hebt meegemaakt. Zelfs al hoorden we sommige twee of drie keer. Of vijf.
Wesley, geniet van je mooie dochter, en van de kleine Van Maurik die onderweg is. Moge hij net zo’n mooie carrière krijgen als zijn vader – of misschien wel eentje die nóg legendarischer wordt.
Namens de hele club: bedankt. Voor je inzet, je terugkeer, en voor alles wat je VV Tricht hebt gegeven. Je hebt een blijvende indruk achtergelaten.
John van Riemsdijk
