Sprookje gaat uit als een nachtkaars

Fanzone

omhoog
28 fans

Oftewel, hoe goed staat u deze rode lantaarn? Het idee, dat de winterstop de smeltkroes van talent goed had gedaan, ligt inmiddels ook al lang en breed weer in de recycling hoek bij de AVRI. Misschien dat deze in de toekomst nog eens opgepoetst kan worden. Voorlopig is het weer aansluiten in de smartlappenparade voor coach Ridder Rinus en zijn pupillen. Na de meer dan fantastische prestatie thuis tegen Everstein 4, dat met slechts een punt en een kater huiswaarts werd gezonden 1-1, volgde de zeperd uit tegen Altena 4, 3-0. Op de eerste lentedag van 2017 stond de op voorhand onmogelijke opgave tegen Sparta ’30 op het programma. De kolderieke show in het pittoreske Andel eindigde in een 4-2 nederlaag. Zuilichem 3 thuis werd op een knappe 1-3 gehouden zullen we maar zeggen. Bij Hardinxveld 8 stonden de sluizen weer wagenwijd open, 11-2. Hetzelfde gold voor de uitmatch bij Peursum 4, 7-2. Ik hoor u rekenen, er werd lekker aan het doelsaldo gewerkt. Thuis tegen medehekkensluiter SVS’65 steeg het vijfde boven zichzelf uit met een 3-2 overwinning. Alle remmen gingen los. Een “dying second” op een kolkend Crayenstein gooide een punt in de prullenbak tegen Woudrichem, 4-5. Zelfs het winnen van de tos bleek dit seizoen een schier onmogelijke opgave.

In het voorlaatste duel van afgelopen zaterdag was thuis Almkerk een maatje te groot, 2-5. Had ene Addy IJ. een vooruitziende blik door op voorhand te stellen, dat er op veld 4 wat te lachen zou zijn? Met 10 punten uit negentien wedstrijden hangen de talenten er een beetje beduusd bij in de touwen. De maagzweer bij Rinuske houdt zich gelukkig rustig. Het hele seizoen kampt hij met geblesseerden, afhakers, vakantievierders, krakers en piepers. Altijd fijn om op donderdagavond op zoek te moeten naar 4, 5 extra spelers. Zonder de aanvullingen uit het 4e (Gerard, Ewoud, Erjan en Arnold) en de jeugd uit JO17-1/2 (Yorick, Tristan, Wessel, Thomas, Ralf, Luke) zou het op voorhand een verloren zaak zijn geweest. Vanaf deze plaats wil de aanvoerder namens de groep alle gastspelers enorm danken voor hun bijdrage en inzet! In het geval de schrijver dezes een gastspeler vergeten is: zijn oprechte excuses.

In de winterpauze gloorde er voor de talentengroep nog een streepje hoop aan de horizon. Op oudejaarsdag presenteerde de commissaris seniorenvoetbal het Beleidsplan Seniorenvoetbal 2017-2020. Hieruit bleek, dat iedereen bij de VVT met “plezier” en “op eigen niveau” de voetbalsport zou moeten kunnen bedrijven. Zo blij als een kind met een zak knikkers, vroeg de selectie van het vijfde zich af, wat er zou gaan veranderen? Deze vraag zal u als liefhebber van dit feuilleton niets verbazen. U bent bekend met de historie, het leed(vermaak), de zeldzame oplevingen en het uitblijven van te behalen successen. De oprisping van blijdschap was slechts van korte duur. Er bleek geen lagere klasse dan de reserve 5e beschikbaar. De selectie stond voor de opdracht om zich dit niveau dus maar eigen te maken. Een kansloze missie, geen verandering helaas. Alhoewel? Tot verdriet van menig junior, maar tot vreugde van Ridder Rinus werd JO-19 2 opgeheven en kreeg het 5e zowaar twee nieuwe talenten in de schoot geworpen, Sven Stavast en Guus de Plank. Twee toppers die in het derde elftal niet zouden misstaan, maar via de makkelijkste weg als overtollig materiaal in het 5e werden gedumpt. Zij vonden als youngsters een warm nest onder de vleugels van Rinus. Ga er maar aan staan om je als 19 jarige aan te sluiten bij een stelletje losgeslagen (bijna) vijftigers, een paar onbehouwen spierbundels, een enkel talentje en een zestiger (sorry Sam)! Helaas voor Guus duurde de martelgang 3 wedstrijden te lang, hij mag zich gaan uitleven in een revalidatie na een gescheurde kruisband. Beterschap!

Zowel letterlijk als figuurlijk gaat na dit seizoen de stekker uit ons aller 5e elftal. De 35-plussers gaan in een op te richten veteranen groep op zoek naar “plezier” en “spelen op eigen niveau”. Een paar talenten trekken de deur (voorlopig) achter zich dicht, de youngsters zullen een kans moeten krijgen in de hogere elftallen. Hier ligt een taak voor de commissaris. Het lijkt erop, dat 6 mei het 5e de laatste adem uitblaast, uit bij GRC ’14. Geheel in de traditie geen bloemen, geen koffie, geen cake. Er wordt om 14.30u afgetrapt en uitgaande van 5 minuten blessure tijd, douchen, föhnen of droogkap en even het stof wegspoelen verwacht de groep rond half zeven in de Trichtse kantine haar opwachting te kunnen maken, alwaar er gelegenheid is tot afscheid nemen. Misschien dat Dr. Dre ook nog zijn neus laat zien.