Met zo’n keeper heb je geen tegenstander nodig

Fanzone

omhoog
54 fans

In een druilerige ambiance stonden de discipelen van Ridder Rinus na 90 minuten alweer met lege handen. Het 3e elftal van Sparta ’30 uit Andel bleek voor het vijfde ook al een maatje te groot, 1-6. De spelers smeten met verwijten, de coach memoreerde aan trainingen die wel bezocht werden, de vlagger dacht er het zijne van, de sponsor mokte en het bestuur haalde de schouders op. De 3e helft was zichtbaar beter.

U vraagt zich ongetwijfeld af of er dan helemaal niets positiefs te melden viel? Neen, eigenlijk niet. De medische staf draaide nog altijd overuren: Dr. Dre, pas opa geworden van kleindochter Suze heeft nog niet kunnen aanhaken, De Hazewind zat alleen voor noodgevallen op de bank, Pels heeft last van onwillige hurken, Meneer de Weerd met dubbel L zit met sputterende kladden, de Verkenner wilde tegen beter weten in starten met een rammelende knie, Spierbundeltje hield de enkel met tape en nietjes bij elkaar en Los kon het net af zonder looprek. Over Los gesproken, met zo’n keeper heb je geen tegenstander nodig. Een lullig terugspeelballetje werd verwerkt tot een assist voor één van de Andelse spitsen, zodat binnen 5 minuten de 0-1 kon worden aangetekend. Het kon ook zijn, dat de Plumber, waarschijnlijk gehinderd door een gebrek aan startsnelheid, vergat in de bal te komen, maar daar waren de geleerden het zelfs na afloop nog niet over eens. In de kleedkamer werd na afloop geopperd: “Je moet de bal wel willen hebben, natuurlijk”. In ieder geval was het bal geopend en liepen de messcherpe talenten weer achter de feiten aan.

Wind en regen in de rug gaven de Trichtenaren in het eerste bedrijf gaan vleugels. De gasten uit Andel wisselden zo vaak van positie, dat De Ladderkoning, gelegenheidsstopper Sam en Sjaak elkaar vaker tegenkwamen, dan forensen op een gemiddeld station. Tot afgrijzen van de spelersgroep en de complete staf moest de Verkenner vroegtijdig het veld ruimen. Behoudens het uiterlijk van de Ladderkoning was er feitelijk geen dreiging meer. De vraag was of de bus tijdig kon worden geparkeerd. Helaas bleek de chauffeur zoek. Uit sympathie en medelijden met de goalie besloot de voltallige selectie de te korte, dan wel foutieve pass tot speerpunt te maken. Na een incidentele bal op maat volgde steevast excuses.

Lampekappie was zoals altijd op zoek naar een koekoek en rust. Hij vond ze niet. Op het middenveld was het sowieso dweilen met de kraan open. Taartschep en de Man of the Match dreigden te verzuipen in een zee van aanvalsdrift van Sparta ’30. Hun spaarzame druk naar voren leidde slechts tot paniek bij de eigen verdedigers. Sparta ’30 stond een paar plaagstootjes toe, maar ook niet meer dan dat. Keeper, zijnet, verdedigers en eigen onkunde bleken een sta in de weg. Ook een “Plumber momentje” van Sam, iedereen denkt tegenwoordig te kunnen scoren, ging ver naast. Nog voor het fluitsignaal voor de rust maakte Sparta ’30 er 0-2 van.

De donderspeech van de coach ten spijt werd het er in de tweede helft niet veel beter op. De Fysio en de Schopper waren niet bij machte voor een ommekeer te zorgen. Na de 0-3 wist Gerome met een houdbaar afstandsschot de goalie van Andel te verrassen, 1-3. Was de mol weer terug? Menig supporter veerde nog even op. Een kantelmoment? Valse hoop, de bus ontbrak, de schiettent ging open en met een paar fraaie doelpunten, waarbij men ook bij de Trichtse verdedigers de handen op elkaar kreeg, liepen de gasten uit naar maar liefst 1-6. Sjaak wist deze keer niet te scoren. Hij zocht de schuld daarvoor bij zichzelf. Ook de junior Plumber kon niets aan de uitslag veranderen. Hij weet nu wel, dat die verhalen van vader op zaterdagavond met een flinke korrel zout genomen moeten worden.

Aanstaande zaterdag wederom thuis en wel tegen GRC’14 4. Deze ploeg staat slechts 3e op de ranglijst, dus er zijn volop mogelijkheden. Hoewel nog 5 punten verwijderd van het degradatiespook, zouden een overwinning mooi meegenomen zijn. Wellicht kan Van der Plaat senior deze keer wel vermaakt worden.

Tot slot een woord van dank aan arbiter Bakker, ook bekend als Wim van Walderveen, die van de broodjes. Hij offerde op het laatste moment zijn vrije middag op om de talenten naar de nederlaag te begeleiden. Niets op aan te merken. Top!