Engelen bestaan niet, meiden uit Tricht wel.

Fanzone

omhoog
3 fans

“want Engelen bestaan niet, maar Trichtse meiden jalalalala”

 

Misschien kwam het door de inspirerende tekst die Laura zong toen we het ultra moderne complex van FC Engelen op kwamen lopen of het kwam gewoon doordat de heldinnen van de MO13 ultra geconcentreerd begonnen aan de wedstrijd van vandaag maar in ieder geval werd het een geweldige dag voor hen.

Aangekomen in de kantine rees eigenlijk als eerste de vraag of je een iced shaken doubleshot, een toffee nut latte of toch voor de vanilla sweet cream coffee moest kiezen. Een kantine die zo 1 op 1 in de Kalverstraat geplaatst kon worden. Erg mooi in ieder geval. Laura had geen tijd voor deze moeilijke keuzes, die moest een opstelling bedenken. Een opstelling waarmee we de medekoploper van deze competitie zouden gaan bestrijden. Een competitie waar iedereen van elkaar wint en verliest. Er is geen pijl op te trekken,

Vorige week verloren we kansloos van Meteren, namens de gehele selectie alsnog onze excuses, maar de eerste twee wedstrijden werden gewonnen. Vanaf de eerste minuut werd er voor iedere bal en iedere meter gestreden. Wat zo mooi was om te zien was dat er vandaag echt een team op het veld stond. Ik kan een hele gedetailleerde lap tekst typen met namen en rugnummers over wie wat allemaal goed deed maar eigenlijk was gewoon iedereen goed van Tricht! Toch een speciale vermelding voor Inge, Inge is nu volgens haar ouders oud en wijs genoeg om haar eigen voetbaltas in te pakken. Ze speelde een prima pot op haar gewone schoenen.

Massaal teruggetrokken en met één diepe spits wisten we voor rust een aantal keer gevaarlijk uit te breken en zelfs 2 x te scoren. Een mooie teamprestatie maar het waren 2 mooie doelpunten op gewone schoenen.

In de rust de complimenten uitgedeeld en direct de waarschuwing dat Engelen de 2e helft echt nog meer op de aanval zou gaan spelen.

Na rust was het inderdaad aardig billenknijpen. Ook weer niet dat je een hartverzakking opliep maar dat gold niet voor Laura. Met duimdikke aderen in haar nek en een stem die oversloeg gaf ze de aanwijzingen. In al haar enthousiasme liep ze een bijna onmogelijke blessure op, U zult het niet geloven maar Laura kreeg door al dat geschreeuw kramp in haar tong waardoor die lap vlees haar luchtweg bijna geheel afsloot. Toch maar even de tip gegeven dat ze misschien even haar mond moest houden. Rinske raakte lelijk geblesseerd maar na vijf minuten rust wilde ze weer verder. We hebben haar vriendelijk verzocht snel de 0-3 te maken zodat de AED niet gehaald hoefde te worden voor Laura. Rinske luistert altijd keurig en scoorde dus ook de 0-3. Uiteindelijk wist Isabel Arensman nog de actie van de dag te maken door zich met gevaar voor eigen lijf en leden voor de spits met bal te werpen en zo wederom de 0 te houden vandaag.

 

Een schitterende overwinning en zo draaien we nog steeds mee aan de bovenkant van de ranglijst. Trots op de meiden!

 

Gerhard