Een markant clubicoon…

Fanzone

omhoog
27 fans

Als kleine jongen van 7 jaar werd Arnold mijn eerste trainer in de F-jes. We hadden in die tijd nog geen kunstgras en het trainingsveld (waar nu het pannaveld ligt) leek in november wel een pás gerooid maïsveld. Trainen was eigenlijk niet mogelijk, maar onze trainers dachten daar anders over. Een doeltje werd vlak achter de grootste plas die ze konden vinden, geplaatst! “Duiken!”, hoorden we die lage zware stem over het trainingsveld bulderen. Arnold stond naast het doeltje de bal op te gooien en wij moesten met een snoekduik á lá Ruud Geels, die bal in het doel zien te koppen. Eerst waren we nog wat voorzichtig, maar al snel zaten we compleet onder de bagger van de kleigrond. Arnold en Gert-Jan moesten bulderen van het lachen, want die zagen de gezichten van de mama’s al voor zich, als die de voetbaltasjes moesten uitpakken. Maar voor ons was het een van de gelukkigste momenten in onze jeugd, want wat hadden we een plezier met onze voetbalkleren aan onder de douche!

Er zullen duizenden van dit soort anekdotes zijn, van vele goede vrienden, want met Arnold in de buurt was er altijd wel een prachtig verhaal te vertellen. Laten we al deze anekdotes aan elkaar blijven doorvertellen, zodat hij voor altijd in onze gedachten blijft.
Arnold, we zullen je verhalen, je discussies, je visie, je trots, je vriendschap, je trouw, je vrijwilligerswerk, je humor en je bulderende lach, enorm gaan missen.

Wij wensen de familie Van Maurik veel sterkte, namens de gehele voetbalvereniging Tricht.