De comeback van de MO15

Fanzone

omhoog
16 users have voted.

 

VV Tricht bestaat 75 jaar en dat mag gevierd worden! De feestcommissie heeft bergen werk verzet met tal van leuke activiteiten en als klapstuk werd het plan bedacht om iedereen afgelopen zaterdag thuis te laten spelen. Natuurlijk een organisatie van jewelste en dat betekende ook vroeg beginnen! Nou wij waren de uitverkorenen hoor, om 08:00 uur een wedstrijd spelen! Ja u leest het goed hoor ik bedoel echt acht uur! Om half acht verzamelen in een feesttent die nog ruikt naar de waarschijnlijk veel te gezellige avond ervoor. U begrijpt dat de prinsesjes en de staf hier niet geweest zijn want die moesten om zeven uur naar bed. Nivo Sparta zag het ook zitten om zo vroeg te ballen en stond keurig op tijd op het veld. Niels Roos was aangewezen om te fluiten, de mazzelaar. Zoals gezegd had de feestcommissie er alles aan gedaan om er een mooi feest van te maken maar op het weer hadden zij geen invloed. Er stond zoveel wind dat de toeschouwers waren weggewaaid. Het zou ook door het vroege tijdstip gekomen kunnen zijn dat er geen hond langs het veld stond. Gelukkig was onze vaste kern ouders er wel en die hadden weer een plekje in de dug-out gereserveerd. De technische staf en wisselspelers namen daardoor keurig plaats naast de dug-out. Later begreep ik dat dit eigenlijk 2 mini tribunes zijn naast het veld. De eerste helft hadden we wind tegen. Letterlijk en figuurlijk.Na 10 minuten stonden we al met 0-2  achter en begon de tegenstander ons al wat uit te lachen. “onbegrijpelijk dat we hier vorige keer gelijk speelde” hoorde we de aanvoerder van Nivo roepen. De bal kwam de zestien niet uit en met rust stond het dan ook al 0-4. Het voelde nog erger want enkele van ons (lees: ik) dachten dat het al 0-5 stond. In de rust wat zaken benoemd die minder goed gingen en vooral gezegd dat het een feestje moet zijn om deze jubileum wedstrijd te spelen. De oudere lezers weten wel hoe wij ons voelde, een beetje zoals Johan Cruijff in zijn afscheidswedstrijd tegen Bayern München en dat wilde wij niet laten gebeuren. De tweede helft hadden we de wind mee. Letterlijk en figuurlijk. Al in de eerste minuut wist Mayar de 1-4 te maken en nog geen 3 minuten later maakte onze eigen Shanice van de Sanden, Jo-Ann, de 2-4. Laura had samen met Aniek al een weddenschap afgesloten over het scoren van eigen helft. Aniek die graag wat zakgeld verhoging wilde besloot het maar eens te proberen en ja hoor, van eigen helft schoot ze de bal zo het doel in. Was nou maar komen kijken bij deze wedstrijd dames en heren want buiten dit formidabele doelpunt werd het namelijk nog gekker. Jo-Ann stormde weer langs de zijlijn op en gaf de bal hoog voor. Guusje was naar voren gesprint en toen… als een soort Robin van Persie kopte, ja u leest het goed, kopte de bal al vallend achter de keeper en stond het 4-4!!! Zacht mompelde ik “ik snap wel dat we hier vorige keer tegen gelijk hebben gespeeld” Nog was dit avontuur niet ten einde en kreeg het jubileum van de club waar het recht op had. Een climax, een apotheose, een slotakkoord van heb ik jou daar. Mayar wist namelijk ook nog de 5-4 te maken. De Champagne had ontkurkt moeten worden maar helaas was het nog net geen negen uur en was het zelfs nog te vroeg voor een Champageontbijt.

 

Wat een afsluiting! Wat een team!

 

Gerhard